Het gewicht dat mensen zijn kwijtgeraakt dankzij succesvolle, op het hormoon GLP-1 gebaseerde medicijnen voor gewichtsverlies, komt binnen twee jaar weer terug, en daarmee ook de hart- en stofwisselingsziekten die gepaard gaan met overgewicht. Dat blijkt uit een meta-analyse die woensdag (07-01-2026) is gepubliceerd in het vakblad The BMJ.
De ontwikkeling van medicijnen voor gewichtsbeheersing, zoals agonisten van de glucagon-achtige peptide-receptor type 1 (GLP-1), heeft de behandeling van obesitas positief veranderd, zodat de Wereldgezondheidsorganisatie ze al als onmisbaar voor de mensheid erkent en van mening is dat ze universeel toegankelijk moeten zijn.
Om te controleren of de voordelen ook na het staken van de behandeling blijven bestaan, heeft een internationaal team van onderzoekers 37 studies geanalyseerd die tot februari 2025 zijn gepubliceerd, met in totaal 9.341 deelnemers. De gemiddelde duur van de behandeling met medicijnen voor gewichtsverlies was 39 weken (ongeveer 3,2 jaar). Een gemiddelde follow-up periode van ongeveer 3 jaar toonde aan dat de patiënten na het stoppen met de medicatie weer aankwamen met een snelheid van ongeveer 0,4 kilogram per maand en dat de meesten binnen 1,7 jaar weer hun oorspronkelijke gewicht hadden bereikt.
Uit deze 37 studies blijkt dat alle cardiometabole risicomarkers die door het gewichtsverlies waren verbeterd, zoals een hoog cholesterolgehalte, hoge bloeddruk of diabetes, binnen 1,4 jaar na het stoppen met de medicatie weer terugkeerden naar het niveau van vóór de behandeling. De onderzoekers hebben ook vastgesteld dat de gewichtstoename na het stoppen met de medicijnen voor gewichtsverlies bijna vier keer sneller verloopt dan de gewichtsverandering die optreedt na een verandering in het voedingspatroon of het bewegingsniveau.
“Deze bevindingen wijzen erop dat ondanks het aanvankelijke succes bij het afvallen, een incidentele behandeling met deze medicijnen alleen niet voldoende is om het gewicht op lange termijn onder controle te houden”, concluderen de onderzoekers.
Deskundigen zoals John Wilding, hoogleraar cardiovasculaire en metabole geneeskunde aan de Universiteit van Liverpool (Verenigd Koninkrijk), herinneren eraan dat obesitas een chronische aandoening is die vaak terugkeert na het stoppen van de behandeling. “We verwachten niet dat interventies bij andere chronische ziekten, zoals diabetes of hoge bloeddruk, na het staken van de behandeling blijven werken, en er is geen wetenschappelijke reden om te verwachten dat dit bij obesitas anders zou zijn. Daarom moeten we deze behandelingen beschouwen als langdurige therapieën en niet als een snelle oplossing”, merkt Wilding op in een reactie op deze studie.
“De resultaten onderstrepen dat de behandeling van obesitas doorgaans een langetermijnplanning vereist. Wanneer mensen stoppen met hun medicatie, hebben velen waarschijnlijk nog steeds ondersteuning nodig op het gebied van voeding en gedrag. Het is noodzakelijk om verder onderzoek te doen naar effectieve en schaalbare strategieën voor het langdurig behouden van gewichtsverlies in combinatie met medicamenteuze therapie”, zegt Marie Spreckley, onderzoeker aan de Universiteit van Cambridge, in een verklaring aan het Science Media Centre.
Bron: agentschappen
